“จุ๊จุ๊จุ๊” เสียงแปลกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ

เข็มนาฬิกาบอกเวลา 23.45 น. หญิงสาวนอนเล่นโทรศัพท์อยู่คนเดียวข้างในห้องพักเก่าๆแคบๆคุณยืนขึ้นนั่งในทันทีแล้วก็บากบั่นกวาดตาไปบริเวณห้อง เพื่อหาตัวการของเสียงที่ดังขึ้น


แม้กระนั้นก็ไม่เจออะไร เว้นเสียแต่ความว่างในความมืดดำ
คุณขนลุกไปหมดทั้งตัว เพราะเหตุว่านี่เป็นคืนแรกที่จำเป็นต้องนอนที่ห้องพักชำรุดทรุดโทรมๆที่นี้ คุณนิ่งไปครู่หนึ่งแม้กระนั้นพอเพียงเริ่มมีสติได้ก็มีความคิดว่าอาจหูฟาดไปเอง เมื่อมีความคิดว่าอาจจะไม่มีอะไรแล้วคุณก็เลยล้มตัวนอนลงแล้วก็เล่นโทรศัพท์ถัดไป
ผ่านไปพักใหญ่ เดี๋ยวนี้คุณเริ่มอยากนอน เพราะเหตุว่าตรงเวลาเกือบจะสองนาฬิกาแล้ว คุณเลิกเล่นโทรศัพท์รวมทั้งปิดเพลงเพื่อเป็นการกล่อมให้ตนเองหลับ ในระหว่างที่กำลังจะเคลิ้มหลับนั้น เสียงดนตรีที่คุณเปิดไว้กลับเงียบลง แล้วเสียงพิศดารคล้ายกับคลื่นแทรกของวิทยุกลับดังขึ้นมาแทน
มันทำให้คุณสะดุ้งรวมทั้งรีบถือโทรศัพท์ขึ้นมามองแม้กระนั้นสิ่งที่ปรากฏบนจอเป็นความมืดมนพร้อมด้วยเสียงที่ดังเมื่อกี้ก็เงียบไป
คุณบากบั่นจะมองว่ากำเนิดอะไรขึ้นอยู่กับโทรศัพท์ แต่ว่าก็ไม่สามารถที่จะทำเป็นเนื่องจากกางตโทรศัพท์ของคุณหมดไปแล้ว คุณได้แต่ว่าถอนใจยาวๆแล้วก็เริ่มมีความคิดว่าสิ่งที่พบทั้งปวงอันที่จริงแล้วบางทีก็อาจจะเป็นเนื่องจากความหวาดกลัวบวกกับความตึงเครียดที่จำเป็นต้องนอนในที่ๆไม่คุ้นเคยอย่างนี้
คุณถอนใจยาวเป็นครั้งลำดับที่สอง ก่อนที่จะจับโทรศัพท์ไปชาตกางตแล้วก็วางไว้ที่ศีรษะเตียง แล้วก็ทิ้งตัวนอนด้วยความเหน็ดเหนื่อย
จากเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้คุณตาสว่างในทันที แม้ว่าจะเพียรพยายามข่มตาหลับแม้กระนั้นก็ไม่ช่วยให้คุณหลับลงได้เลย เวลานี้เองเสียงอะไรบางอย่างก็ดังขึ้น
“จุ๊จุ๊จุ๊” คุณเริ่มแน่ใจว่าเป็นเสียงของจิ้งจกอย่างไม่ต้องสงสัย ก็เลยพากเพียรดูไปรอบห้องๆแม้ว่าจะมืดมิดแม้กระนั้นสายตาของคุณเริ่มเคยชินกับความมืดดำทำให้แลเห็นสิ่งต่างๆรอบกายได้
แม้กระนั้นคุณก็หามันไม่พบ
เสียงนั้นดังขึ้นอีกรอบ และก็ครั้งนี้คุณแน่ใจว่าจำเป็นต้องพบตัวของมันแน่ๆ เพราะเหตุว่าเสียงของมันกระจ่างแจ้งมากมายว่าดังมาจากหน้าสุขาที่อยู่ข้างเตียงของคุณ คุณรีบหันกลับไปในทันที แต่ว่าก็เป็นอีกรอบที่คุณจำต้องผิดหวังเพราะเหตุว่ามันไม่มีสิ่งใดอยู่เลย
คุณเริ่มอารมณ์เสียเพราะว่านี่ก็แทบสามนาฬิกาแล้วคุณยังมิได้นอนแม้กระทั้งเล็กน้อยแถมจะต้องตื่นตอนเช้าเพื่อไปเรียนเป็นวันแรกที่มหาลัย ในเวลานั้นเองเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น คุณจับขึ้นมามองก็พบว่ามีเบอร์พิลึกส่งข้อความมา
คุณเปิดเข้าไปอ่าน แล้วก็นั้นจำเป็นต้องทำให้คุณขนลุกไปหมดทั้งตัวเมื่อเนื้อความจากเบอร์แปลกที่ส่งมานั้นเป็นคำว่า “จุ๊จุ๊จุ๊” คุณนั่งตัวแข็งทื่อทำอะไรผิด
คุณเริ่มงวยงงกับสิ่งที่พบ ด้วยความหวาดกลัว คุณก็เลยรีบนอนคลุมโปงโดยทันที กับสวดมนต์ไหว้พระแล้วก็เมตตาเบาๆเมื่อคุณท่องจบ ทุกๆอย่างก็อยู่ในความสงบ รอบกายของคุณไม่มีเสียงใดๆก็ตามทั้งหมดทั้งปวง แต่ว่าคุณก็ยังไม่กล้าที่จะออกมาจากใต้ผ้าที่มีไว้ห่มนั้น
คุณนอนอยู่ครู่หนึ่งก็เริ่มมีความคิดว่าเตียงที่คุณนอนอยู่เริ่มยุบลงคล้ายกับว่ามีคนเดินขึ้นมายืนอยู่ข้างหลังของคุณ คุณตื่นกลัวเป็นอย่างมากและก็เริ่มสวดมนต์ไหว้พระพร้อมแผ่ส่วนบุญอีกรอบ ในช่วงเวลานั้นเองคุณก็เริ่มรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งมาโอบบนตัวคล้ายกับการกอด คุณเริ่มสวดมนต์ไหว้พระดังขึ้น แต่มีเสียงของเพศชายดังขึ้นมาพร้อมด้วยเสียงของคุณ เสียงนั้นสวดมนต์ไหว้พระตามคุณจนถึงจบ และก็หัวเราค่อยๆออกมา
คุณนอนขดตัวหลับตาปี๋อยู่หลายนาที ก่อนที่จะทุกสิ่งเริ่มกลับสู่สถานการณ์ธรรมดาอีกที บางอย่างที่เช่นเดียวกับโอบคุณอยู่ก็หายไป คุณอุ่นใจขึ้นก็เลยออกมาจากใต้ผ้าที่เอาไว้สำหรับห่มและก็กลับตัวเพื่อนฝูงอนหงาย เมื่อคุณหันไปทางขวามือ ก็จำต้องสะดุ้งสุดๆเมื่อมีเพศชายตัวดำปี๊นอนตะแคงเบือนหน้ามาหาคุณ พร้อมด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด “จุ๊จุ๊จุ๊ อยู่ร่วมกันนานๆนะ” พร้อมทั้งส่งยิ้มแบบหลอนๆให้คุณ

Author: Austin George